ICO, projelerin token satarak fon topladığı bir mekanizmadır; ancak bu süreç hem yatırımcı hem proje ekibi açısından çeşitli hukuki riskler içerir. Özellikle token’ın menkul kıymet niteliği taşıyıp taşımadığı, yatırımcılara sunulan bilgilendirmelerin doğruluğu, fon kullanımının şeffaflığı ve söz verilen teknik yol haritasının uygulanabilirliği belirleyici risk alanlarıdır. Düzenleyici kurumlar, yatırımcının korunması için belirli standartlar talep eder ve bu standartlara uyulmaması soruşturma, para cezası veya fon iadesi yükümlülüklerine yol açabilir. Bu nedenle ICO projeleri, erken aşamada kapsamlı bir uyum denetiminden geçirilerek hem açıklamalar hem sözleşmeler hem de token ekonomisi yönünden sağlamlaştırılmalıdır.

Token’ın menkul kıymet olarak değerlendirilip değerlendirilmemesi; yatırımcıya hak vaat edip etmediği, gelir beklentisi yaratıp yaratmadığı ve projeden bağımsız bir kâr umudu sunup sunmadığına göre belirlenir. Bu değerlendirme, genellikle “Howey Testi” benzeri kriterlerle yapılır ve token’ın bu kapsama girmesi hâlinde çok daha katı regülasyon yükümlülükleri devreye girer. Menkul kıymet olarak kabul edilen token’larda kayıt yükümlülüğü, lisans gerekliliği, yatırımcı bilgilendirme standartları ve reklam sınırlamaları gibi kurallar uygulanır. Bu nedenle her proje token modelini erken aşamada detaylı hukuki analizden geçirmeli, gereksiz yaptırım risklerini minimize etmelidir.

Kripto platformları; kimlik doğrulama, kara para aklama önlemleri, işlem kayıtları, kullanıcı fonlarının güvenliği ve risk açıklamaları gibi geniş bir sorumluluk setine tabidir. Ayrıca teknik altyapının sürekliliği, siber güvenlik önlemleri ve üçüncü taraf entegrasyonlarının güvenilirliği de hukuki risklerin önemli bir parçasıdır. Borsalar, kullanıcı varlıklarını ayrı hesaplarda tutmak, şeffaf raporlama yapmak ve ani piyasa hareketleri sırasında manipülasyonu önlemek zorundadır. Bu yükümlülüklerin eksik uygulanması hâlinde hem kullanıcı zararları hem de ciddi yaptırımlar ortaya çıkabilir.

Whitepaper, doğrudan bir sözleşme sayılmasa bile yatırımcıya sunulan vaatlerin ve açıklamaların bütününü temsil eder. Bu nedenle yanıltıcı bilgi, eksik açıklama veya gerçeğe aykırı teknik vaatler hukuki sorumluluk doğurabilir. Düzenleyici otoriteler, whitepaper içeriğinin şeffaf, doğrulanabilir ve yatırımcıyı yanıltmayan bir çerçevede hazırlanmasını şart koşar. Bu belgenin objektif kriterlere uygun olmaması, projenin dolandırıcılık iddialarıyla karşılaşmasına kadar gidebilecek ciddi riskler yaratır.

Yatırımcı korunması; doğru bilgilendirme, şeffaf fon kullanımı, teknik yol haritasının uygulanması, risk açıklamalarının eksiksiz yapılması ve güvenli işlem altyapısı sağlanmasıyla mümkün olur. Ayrıca projenin token dağıtım planı, kilitlenme süreleri, ekip token oranı ve likidite politikaları açık biçimde belirtilmeli, fonların kötüye kullanımını engelleyen mekanizmalar kurulmalıdır. Regülasyonlara uygunluk, projenin yatırımcı beklentilerini karşılamasını sağladığı gibi, uzun vadeli güven inşa ederek sürdürülebilir bir ekosistem oluşmasına da katkı sağlar.