Blokzincir yapısı; dağıtık veri kayıt sistemi, geri alınamaz işlem yapısı ve merkeziyetsiz doğrulama mekanizmaları nedeniyle klasik hukuki çerçevelerden farklı değerlendirmeler gerektirir. Bu teknolojide gerçekleşen işlemler, tarafların yetkilendirme yöntemleri, veri paylaşım süreçleri ve dijital varlıkların niteliği açısından özel düzenlemelere tabi olabilir. Bu nedenle her bir işlem adımı, ilgili mevzuatın veri işleme, sözleşme ilişkisi, yükümlülük aktarımı ve platform sorumluluğuna ilişkin hükümlerle birlikte incelenir. Böylece teknolojinin yapısından kaynaklanabilecek belirsizlikler erken aşamada tespit edilir.

Akıllı sözleşmeler, belirli koşullar gerçekleştiğinde otomatik olarak çalışan kod blokları olduğu için teknik işleyişle hukuki sonuçlar birbirine bağlıdır. Bu nedenle tetikleme koşullarının anlamı, tarafların kabul ettiği yükümlülüklerin sınırları, sözleşmenin hangi durumda devreye girdiği ve hangi hakları doğurduğu detaylı biçimde analiz edilir. Kodun işleyişindeki değişikliklerin hukuki sonuçlara nasıl yansıyacağı, ihtilaf halinde hangi verilere başvurulacağı ve teknik bir hatanın sözleşme etkisini nasıl değiştireceği de değerlendirilir. İncelemenin amacı, otomasyonun doğurduğu belirsizlikleri azaltmaktır.

Dijital varlıkların ekonomik işlevi, kullanım biçimi, aktarım yöntemi ve saklama süreçleri birbirinden farklı olduğu için her varlık türü ayrı bir hukuki değerlendirmeye ihtiyaç duyar. Bir dijital varlığın menkul kıymet niteliğinde olup olmadığı, bir hizmet jetonu mu yoksa değer atfedilen başka bir varlık mı olduğu bu değerlendirme ile netleştirilir. Sınıflandırma, hem mevzuat kapsamındaki yükümlülükleri hem de işlem sürecindeki sorumlulukları doğrudan etkiler. Bu nedenle dijital varlıkların niteliğinin doğru belirlenmesi, işlemlerin daha uyumlu ve öngörülebilir ilerlemesine yardımcı olur.

Blokzincir yapısı gereği veriler dağıtık şekilde saklandığı için veri sorumluluğu, aktarım zinciri, silme hakkı ve değişiklik talepleri klasik sistemlerden farklı değerlendirilir. Kayıtların değiştirilemez olması, veri minimizasyonu ve işleme amaçlarının açıkça belirlenmesi açısından özel bir inceleme gerektirir. Ayrıca node’ların rolü, platformun çalışma modeli ve işlem yapan kişilerin yetkilendirme seviyeleri de veri koruma yükümlülüklerinin belirlenmesinde etkili olur. Böylece platformun mevzuatla uyumlu yapıda çalışıp çalışmadığı ortaya konur.

İşlem uyumu; dijital varlık transferleri, saklama yöntemleri, platform kullanım koşulları ve taraf ilişkileri gibi birçok unsuru kapsar. Bu süreçlerde oluşabilecek teknik veya hukuki uyumsuzluklar, ilerleyen aşamalarda farklı uyuşmazlıklara neden olabilir. Bu nedenle işlem adımları teknik doğrulama, veri aktarım süreçleri, saklama politikaları, sözleşme hükümleri ve yetkilendirme yöntemleri açısından birlikte değerlendirilir. Amaç, işlem zincirinin bütününde risk oluşturan noktaların erken aşamada tespit edilmesi ve sürecin daha kontrollü ilerlemesidir.